තේ වත්තෙ මුරකරු

 

"තේ වත්තෙ මුරකරු" 

ඔන්න අදත ඔයාලට ෆුල් කතාවක් ගෙනාව

ඔයාල කලින් වගේ කතාව කියවල ලයික් 

එකක් දාල කමෙන්ට් එකක් දාන්න. 

මට වයස අවුරුදු 31යි. බැඳලා අවුරුදු හයක් වෙනවා, දරුවෙක් ඉන්නවා. 

මහත්තයා කුලී වැඩ කරන්නේ. මම දැන් ඉන්නෙත් ජීවිතයේ අවසන් කාලේ වගේ. 

මම කොයි වෙලේ හරි මැරිලා යයි කියලා මම දන්නවා. ඒත් මගේ පොඩි එකා ගැන මතක් වෙනකොට මගේ පපුව හෝස් ගාලා යනවා. මගේ ජීවිතයේ මම වැඩියෙන්ම ඉඳලා තියෙන්නේ ඉස්පිරිතාල කූඩුවල. 

ඒ මොනවා දරාගෙන හිටියත් මට පොඩි එකා ගැන මාර දුකයි. මම නැති වුණොත් 

එයා තනි වෙනවා. මට මේක කියන්න බැරි තරම් වේදනාවක්.

අපි කතාවට යමු. මේ ගෙවන ජීවිතයේ නීරස බව අම්මෙක් විදිහට ඉවසගෙන ඉන්නේ 

දවසක් හරි දරුවෝ වෙනුවෙන් ජීවත් වෙන්න ඕන නිසයි. යාළු වෙලා, මිනිහට ඉන්න 

තැනක්වත්, අඩුම ගානේ ජොබ් එකක්වත් නැතුව ඉද්දී, මිනිහගේ කීමට මම බැඳලා 

බින්න බහින්න කැමති වුණා. ඒත් කපටිකමින් මගේ ජීවිතයට ඇවිත් මාව ලෙඩෙක් කළේ 

මගේ මිනිහමයි. බැඳපු දවසේ ඉඳන් බොරු ලෝකයක් මවලා, මගේ සල්ලි වලින් කාලා බීලා, නිකමෙක් වගේ පිරිමිකමක් නැතිව ගෙදරට වෙලා හිටියා. මා ගාව තිබුණු සල්ලි 

ටික ටික අරන් වියදම් කළේ මිනිහට තියෙන ආදරේ නිසයි. ඒත් මිනිහා සතියට දවස් 

දෙක තුනක් කුලී වැඩ කරලා අනිත් දවස් ටිකම ගෙදරට වෙලා නිදාගන්න පුරුදු වුණා.

ඒ එක්කම මම ප්‍රෙග්නන්ට් වෙලා මාස තුනක් වුණා. ඒත් මිනිහට ඒ ගැන වගක් වුණේ නෑ. 

ඇයි නිශාන් ඔහොම ඉන්නේ? ඔයාට ලැජ්ජාවක් නැද්ද? මම දැන් අම්මා 

කෙනෙක්, ඔයා තාත්තා කෙනෙක්. දරුවෙක් හදන එක ලේසි නෑ. අම්මලාගේ සල්ලි 

මම ඔක්කොම වියදම් කරලා ඉන්නේ. අනේ මට නම් තවත් වද දෙන්න එපා, ඔයා වැඩට 

යන්න කියලා කිව්වට කිසිම ගානක් නැතුව බලාගෙන හිටියා. ඒත් වැඩට ගියේ සතියට දවසක් දෙකක් වගේ. මම මුකුත් නොකියා හිටියේ මම ඉන්න තත්ත්වය හොඳ නැති 

නිසා. මම හතර වටේටම ණය වෙලා තමයි ඉස්පිරිතාලේ ගියේ.

දරුවා හම්බ වෙලා සතියක් යනකොට දරුවා නිසා මිනිහා වැඩට ගියා. ඒත් පුතා 

ලොකු වෙන්න වෙන්න මිනිහා වැඩට යන එක අඩු කළා. පුතාට අවුරුදු දෙකක් 

වෙනකොට මම හැමතැනටම ණයකාරයෙක් වුණා. මිනිහා ගෙනත් දෙන හාල් ටිකයි පරිප්පු 

ටිකයි මටයි දරුවටයි ලෙවකන්නවත් මදි වුණා. බැරිම තැන මම වත්තේ දළු කඩන්න 

ගියා. මිනිහව ගෙදර තියලා පුතා බලාගන්න කිවුවා. එදා ඉඳන් මිනිහා කුලී වැඩ නැහැ 

කියලා ගෙදරට වෙලා පුතා බලාගත්තා, මම වත්තේ දළු කැඩුවා.

මම වැඩට යන අතරතුර වත්ත බලාගත්ත මුරකරු මගේ දිහා බැලුවේ අමුතු විදිහට. 

ඒ මනුස්සයා අවුරුදු 50ක විතර කෙනෙක් වුණත් පෙනුම කොල්ලෙක් වගේ. හිමීට ඒ 

මනුස්සයා මට ගොඩක් ලං වුණා. මම මාමේ 

කිව්වට මිනිහා මගේ ඇඟට ලං වුණේ එච්චරහොඳකට නෙමෙයි කියලා තේරුණත්, මට 

කියලා හිටියේ ඒ මිනිහා විතරයි. හදිස්සියකට කීයක් හරි ඕන වුණොත් ඉල්ලගත්තේ ඒ 

මිනිහගෙන් නිසා මම ලං වෙන්න ඉඩ දුන්නා. මාව දැලේ දාගන්න මිනිහා මාන බලන බව මම දැනගත්තා.

දවසක් හැන්දෑවේ පඩි බේරගෙන එනකොට රෑ වුණා. මම ඒ මිනිහා එක්ක එන ගමන් 

වැස්සකට අහුවුණා. අපි දෙන්නම වත්තේ තේ වක් කරන අට්ටාලයක නතර වුණා. ඒ මනුස්සයා

 බලාගෙන හිටපු දවස උදා වුණා වගේ අමුතු හිනාවක් මිනිහගේ මූණේ තිබුණා. මහ වැස්ස 

වැඩි වුණා. සීතලයි කෙල්ලේ, මට උඹට දෙයක් කියන්න තියෙනවා. මොකුත් හිතන්න එපා, මට 

මේක නොකියා ඉන්න බෑ කියලා මගේ ළඟට ආවා. මම උඹට ආදරෙයි බන්, උඹ දන්නවද

 ඒක? කියලා ඇහුවා. ඔව් මාමේකියලා මම කියපු ගමන් මාව තද කරලා තුරුල් කරගත්තා. 

මාස ගණනකින් කෑමක් නොබී හිටපු කෙනෙක්ට කෑමක් හම්බ වුණා වගේ 

මට දැනුණා. ඒ පපුවේ රස්නය මාව ඇඳ බැඳ ගත්තා.

ඒ සීතලේ ඒ මනුස්සයා මගේ හැට්ටය අස්සට අත දාලා මාව හිරිවැට්ටුවා. 

ඒ ධාරානිපාත වරුෂාවේ මාව වැලි පොළොවේ හාන්සි කරගත්තා. මගේ ඇඳුම් ගලවලා, 

එයාගේ ඇඳුනුත් විසි කරලා, ඒ පහස මම සතෙක් වගේ වින්දා. අපි දෙන්නා හැසිරුණේ

 තිරිසන්නු වගේ කියලා මට තේරුණා. පැය ගානක් අපේ සතුට වින්දා. මාමා කිව්වට ඒ 

දරුණුකම මාව ගිනියම් කළා. මම තවත් ඒ සතුට විඳින්න හදනකොටම මාමා මාව තල්ලු කරලා ඇඳුම් ඇඳගත්තා.

ඉක්මන් කරපන්, අපේ ගෑණි එනවා වගේ කටහඬක් ඇහෙනවා කියලා මිනිහා 

හැංගුණා. මමත් අමාරුවෙන් නැගිටලා ඇඳුම් ඇඳගත්තා.

බලනකොට නැන්දා (මාමගේ බිරිඳ) එනවා. ආ උඹ වැස්සට කොටු වුණාද? අපේ මිනිහව 

දැක්කේ නැද්ද? කියලා ඇහුවා. මම කිව්වා අද නම් දැක්කේ නෑ නැන්දේ කියලා. මම 

දෙගිඩියාවෙන් නැන්දව මග හැරලා ගෙදර ආවා. එනකොට මිනිහා මම එනකන් මග 

බලාගෙන ඉන්නවා දැක්කම මට මගේ ගැනම පිළිකුලක් දැනුණා. මම ඉක්මනට ඇඟ 

හෝදගෙන ගෙට ආවා. එදා රෑ මම කල්පනා කළේ මාමගේ ඒ සෙල්ලම ගැනයි. මීට 

කලින් කවදාවත් නොදැනුණු සතුටක් මට දැනුණා.

ඊළඟ දවසේ මම සතුටින් වැඩට ගියා. වැඩ ඉවර වෙලා මාමව දැක්කම මට අමුතු

 හැඟීමක් ආවා. මාමත් ඔක්කොම යවලා උඹ වරෙන් උඩට, මම බලාගෙන ඉන්නවා

කිව්වා. මමත් හොරෙන් ගෙට ඇතුළු වුණා. එදා මාමා මගේ අතේ රුපියල් 5000ක් 

තිබ්බා. මගේ මිනිහගේ තිරිසන්කම එක්ක බලද්දී මම මාමට ආදරේ කළේ ඒ හැඟීම 

නිසයි. හොරා කාපු බළල්ලු දෙන්නෙක් වගේ 

අපි අපේ සතුට වින්දා. මට ලැබුණු හැම ස්පර්ශයක්ම ජීවිතයේ අලුත් ආසාවක් 

ඇති කළා.

උදේ නැගිටින්නෙම මාමගෙන් සැප ගන්න බලාගෙන. දවල්ට වගේම රෑටත් මිනිහට 

හොරෙන් කැලේට ගිහින් මම මාමව හම්බ වුණා. ආදරයට වඩා එතැන තිබුණේ රාගයක්. 

මාමා මගේ පවුලටත් කන්න බොන්න සැලකුවා. ඒත් ටික කාලයක් යද්දී මිනිහට 

සැක හිතුණා. මම ඇඳලා පැළඳලා ඉන්න හැටි දැක්කම මිනිහා මගේ පස්සෙන් එන්න ගත්තා.

 එළියට යන්න වද දුන්නා.

ඔය අතරේ මට එකපාරටම සනීප නැති වුණා. මාව ඉස්පිරිතාලේ යැව්වා. පරීක්ෂණ කළාම 

කිව්වේ මගේ පෙනහැල්ල හැකිලිලා කියලා. මට හුස්ම ගන්න පවා අමාරු වුණා. සතියක් 

ඉඳලා මම ගෙදර ආවා. ඇත්තටම මට 

හුස්ම ගන්න හරි අමාරුයි. මම බැන්ද දවසේ ඉඳන් වහලියක් වගේ වැඩ කරපු නිසා මගේ ඇඟ දිය වෙලා තිබුණේ. මම තීරණය කළා මම මැරුණත් ආයේ වැඩට යන්නේ නැහැ කියලා.

මට මාමව බලන්න ඕන වුණා. මම අමාරුවෙන්කැලේට ගියා. මාමා මාව දැක්ක ගමන් තුරුල් 

කරගත්තා. මොකද වුණේ කෙල්ලේ? උඹ නැතුව මට පිස්සු වගේ කියලා මාමා කිව්වා. මට 

බෙහෙත් ගන්න සල්ලිත් දුන්නා. මාමා මාව වැළඳගන්න හැදුවත් මගේ ඇඟට පණ නැති

 නිසා මම මාමව තල්ලු කළා. උඹ ආයේ දළු කඩන්න එන්න ඕන නෑ, මේ ෆෝන් එක 

තියාගෙන මට කෝල් එකක් දීපන්  කියලා මාමා ෆෝන් එකක් දුන්නා.

මම ගෙදර ආවම මිනිහා ඇහුවා කොහෙදගියේ? කියලා. මම බොරුවක් කිව්වා. ඔහොම

 ඉද්දී දවසක් මමයි මාමයි කාමරේ ඉන්නවා මිනිහා දැක්කා. එදා හොඳටම මරාගත්තා. 

එතැනින් පස්සේ මිනිහයි මමයි අතර බැඳීම සදහටම නැති වුණා. ආයෙත් මාව වැඩට 

යැව්වා. උඹේ මිනිහගෙන්ම කාපන් කියලා මිනිහා බැන්නා. මාමා ගැන දැනගත්තම 

නැන්දත් මාව එළෙව්වා.

දැන් මට බෙහෙත් වලට සෑහෙන්න වියදම් වෙනවා. මිනිහා බලන්න එන්නෙත්

 නැහැ. මාමටත් මගේ වියදම් දරන්න අමාරුයි. මම කොයි තරම් කාලයක් ජීවත් 

වෙයිද දන්නේ නැහැ. ආයෙත් මම පින් කරලා නැති නිසා මේ වගේ පව්කාර ජීවිතයක්

 කාටවත් ලැබෙන්න එපා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරමින් මම මගේ කතාව නතර කරනවා.

watch full video...https://rekonise.com/blogger-019hq